Zoals we in het vorige blog al hebben geconcludeerd, is krachttraining een van de belangrijkste fysieke aandachtspunten om maximale voetbalprestaties te kunnen nastreven (en dat geldt zowel voor de dames als voor de heren)...
Figuur 37.1 Krachtpiramide
Een speler die de volledige krachtpiramide (zie figuur 37.1) doorloopt, zal niet alleen een toename boeken in zijn maximaalkracht; hij zal tevens zijn power-output en explosiefkracht verbeteren. In de wetenschappelijke sportliteratuur wordt deze power-output gezien als dé sleutel voor maximale sportprestaties (Baker & Newton, 2008; Peterson, Alvar & Rhea, 2006).
Naast de hierboven genoemde trainingswinst verhoogt krachttraining ook de belastbaarheid van spelers, zodat deze training een preventieve bijdrage levert aan het voorkomen van blessures (Bahr & Holme, 2003; Lehnhard et al., 1996)
Wanneer we het krachtniveau van spelers kunnen verbeteren, zal dit dus een positieve uitwerking hebben op hun fysieke voetbalprestatie (McBride et al., 2009; Peterson et al., 2006; Wisløff, Castagna, Helgerud, Jones & Hoff, 2004).
Deze toename in algemene kracht, power-output en explosiefkracht dienen we dan wel om te zetten naar voetbalspecifieke krachtvormen, zoals startsnelheid, sprongkracht, duelkracht, etc. De krachttraining staat dus niet op zich, maar kan het beste gecombineerd worden met een veldtraining, waarbij deze voetbalspecifieke krachtvormen aandacht krijgen.
Vaak is een verblijf van 45 minuten in de krachtruimte meer dan voldoende om een volwaardig krachtprogramma af te werken. Vervolgens kunnen we 45 minuten op het veld deze algemene kracht omzetten naar voetbalspecifieke kracht.
Aangezien krachttraining tot de algemene trainingsmiddelen behoort, verdient het de voorkeur om deze training zover mogelijk van de wedstrijd te plannen. Zeker wanneer er sprake is van krachttraining voor de benen (MD+3). Krachttraining voor het bovenlichaam kan later in de week worden gepland (MD-2).
Om krachttraining verantwoord toe te passen, dien je als trainer wederom rekening te houden met het geleidelijk laten toenemen van omvang en intensiteit. De opbouw binnen de krachttraining kan dan ook het beste worden gebaseerd op de krachtpiramide (figuur 37.1). Daarmee wordt een logische volgorde gehanteerd met betrekking tot de verschillende krachttrainingmethoden.
De verschillende krachttrainingmethoden in deze krachtpiramide zullen we in onze volgende blog bespreken.
Referenties
Bahr, R., & Holme, I. (2003). Risk factors for sports injuries – a methodological approach. British Journal of Sports Medicine, 37, 384-392.
Baker, D.G., & Newton, R. U. (2008). Comparison of lower body strength, power, acceleration, speed, agility, and sprint momentum to describe and compare playing rank among professional rugby league players. Journal of Strength and Conditioning Research, 22, 153-158.
Lehnhard, R. A., Lehnhard, H. R., Young, R., & Butterfield, S. A. (1996). Monitoring injuries on a college soccer team: the effect of strength training. Journal of Strength and Conditioning Research, 10, 115-119.
McBride, J. M., Blow, D., Kyirby, T. J., Haines, T. L., Dayne, A. M., & Triplett, N. T. (2009). Relationship between maximal squat strength and five-, ten-, and forty-yard sprint times. Journal of Strength and Conditioning Research, 23, 1633-1636.
Peterson, M. D., Alvar, B. A., & Rhea, M.R. (2006). The contribution of maximal force production to explosive movement among young collegiate athletes. Journal of Strength and Conditioning Research, 20, 867-873.
Silva J. R., Nassis G. P., & Rebelo A. (2015). Strength training in soccer with a specific focus on highly trained players. Sports Medicine – Open, 1:17, doi: 10.1186/s40798-015-0006-z.
Wisløff, U., Castagna, C., Helgerud, J., Jones, R., & Hoff, J. (2004). Strong correlation of maximal squat strength with sprint performance and vertical jump height in elite soccer players. British Journal of Sports Medicine, 38, 285-288.
Reactie plaatsen
Reacties